RTV Rijnstreek

De lokale omroep voor Wageningen en omgeving.

 

Willem Straatman:


Kroniek van een kleinsteeds leven (29)




Op het stadhuis…

Het was in september 1971, dat ik de PGEM in Arnhem de rug toekeerde en aan een nieuwe baan begon. Mijn sollicitatie bij de gemeente Wageningen als archiefmedewerker werd een eclatant succes. De enige andere sollicitant bleek 64 jaar te zijn en na een uiterst zorgvuldige afweging op het stadhuis viel de keus op mij.
Persoonlijk dacht ik, dat mijn ambtelijke loopbaan van korte duur zou zijn. Maar dat veranderde toch vrij snel. Hoewel er op het stadhuis een grijze pakkencultuur heerste, bleken mijn directe collega’s vrolijk ingestelde mensen te zijn. Geert Datema, mijn afdelingschef, was het tegendeel van de “misantropische” figuren, waardoor ik in Arnhem werd omringd. Hij zorgde voor vrolijkheid op de afdeling en had vertrouwen in zijn mensen. Die beschaamden dat niet en daardoor heerste er een erg fijne stemming op “het gemeentelijk archief”. Wat me wel opviel, was dat er ook al in die tijd weinig geboren Wageningers op de secretarie werkten. Ook viel op, dat hoewel in die tijd de meerderheid van de Wageningse gemeenteraad progressief was, zich dat niet weerspiegelde in het ambtenarencorps, dat gerust als conservatief bestempeld mocht worden.
Een van mijn taken werd het bedienen van de geluidsinstallatie tijdens raadsvergaderingen. Op aangeven van burgemeester Westerhout mocht ik de microfoon activeren van het raadslid dat van hem het woord kreeg. Uit zijn mond hoorde ik voor het eerst de strofe ‘adequate equivalenten’.  Van schrik sloot ik bijna zijn microfoon af. 
Ondanks dit soort gebakken lucht waren de  gemeenteraadsvergaderingen in die tijd levendig… de tijd van de polarisatie kondigde zich aan. Bekende politieke figuren waren ondermeer Dick van Wijk (PvdA) en Arie Bouwman (PCC). Beiden –hoewel van verschillende politieke origine – waren duidelijke representanten van de arbeidersklasse. Prachtige mannen vond ik dat…duidelijke taal en pal staan voor hun achterban. Du Marchie Servaas van de VVD liet letterlijk en figuurlijk een heel ander geluid horen. Mevrouw Voortman - Van den Brink (PvdA) zal best heel zinnige dingen gezegd hebben, maar het meest herinner ik me haar vanwege het feit, dat ze tijdens de vergaderingen vaak zat te breien. Ook John Kummer trok de aanpacht. Deze drollenvanger dragende PvdA- coryfee was, als ik het goed heb, ook de eerste voorlichtingsambtenaar van de toenmalige Landbouwhogeschool. Vanachter zijn opvallende vrijgezellenstrik spoog hij in welluidende proza verpakte politieke gal uit.
Joop Vogt en Handea Kroon - Volz vertolkten de vaak nogal uitgesproken mening van de PSP. Dat deden ze vol verve, waarbij Hannadea - zoals velen haar noemden- de gave had om heel slim in te spelen op de mogelijkheden die de pers bood. Ze wilde geen fluoride in haar drinkwater en ging dus onder aan de Wageningse Berg bij het pompstation een emmertje “schoon” water halen. Stomtoevallig stond daar dan een hele batterij fotografen, die bijna letterlijk hun tanden in de fotogenieke Handea zetten. Ver voor de sessie te lopen hoefde ze overigens niet, want ze woonde in een met riet bekapt eenvoudig stulpje naast de watertoren.
De gemeenteraadsvergaderingen waren boeiend in het begin van de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Er stond op het politieke vlak altijd wel wat nieuws in de steigers. De plaatselijke en diverse regionale kranten waren aanwezig en brachten op die wijze de plaatselijke politiek vrijwel dagelijks bij de mensen over de vloer. Mede om die reden was het bij de raadsvergaderingen altijd erg druk.

E-mailen
Bellen