Sander van Veldhuizen

 

Sander van Veldhuizen – Veertig plus

Op je veertigste begint het, zo werd mij beloofd. Dat ‘het’ heb ik nog niet ontdekt, ondanks dat ik vorige week 45 geworden ben. Voor veel mensen is veertig worden een gruwel. Valt wel mee, dacht ik. De stoere praat gaat er een beetje vanaf, het ‘moeten’ moet niet meer zo, het vergelijken hoeft niet meer en het relativeren gaat steeds beter. Misschien is dat ‘het’ wel. Elk decennium heeft zo zijn charme en makkes, Harrie Jekkers schreef daar het prachtige nummer ‘Mijn Ikken’ over.

Sander van Veldhuizen

Even voor de mannelijke lezers onder de 40: 40-plus is niets om bibberend tegenop te zien. Je hebt wel mannen, die wat raar gaan doen, zoals een motor kopen, een vriendinnetje van 23 zoeken of een rare rode broek aantrekken, maar die mag je gewoon uitlachen. Wat wel confronterend is, zijn bijvoorbeeld momenten op het toilet in de kroeg. Vaak sta je dan naast zo’n jonge god van in de 20 die in 3 seconden het urinoir vol blaft, terwijl jij wat aan het druppelen bent. Pissen in stukjes zeg maar. Of haar dat op plekken, waar je het zo graag wil houden, verdwijnt en terug komt op plekken die niet direct heel sexy zijn. Ook gaan mensen van alle leeftijden ineens ‘u’ tegen je zeggen. Rond de veertig maken veel mensen de tussenbalans van hun leven op. Ben ik aan het doen waarvan ik ooit droomde? Heb ik mijn ambities waargemaakt? Ben ik gelukkig? Voor een aantal veertigplussers eindigt deze denksessie in vreemdgaan, echtscheiding of burnout, maar de wat pro-actievere mens kiest voor leukere dingen, zoals een nieuwe hobby, nuttig vrijwilligerswerk of een inspirerende studie. Deze mensen snappen, dat het leven niet louter bestaat uit carrière, geld of status. Iedereen die een burnout heeft gehad kan dat bevestigen. Principes als integriteit, bijdragen, empathie, balans en creativiteit zijn een mooier kompas, denk ik.
Zo, en nu op naar het terras, het kon zo maar de laatste mooie dag van het jaar zijn. Genieten van het leven doe ik trouwens mijn hele leven al.