Willem Straatman

Willem Straatman – Nog niet dood…

Dit is de column, die ik uitsprak in café Onder de Linden tijdens ‘Een goed gesprek…’ op woensdag 8 januari.

Ik heb mijn leven lang genoten van cafés. Van het Zielhoes in Noordpolderzijl tot het Pintje in het Zuid-Limburgse Mechelen. Van het Noordeke in Harlingen tot de Posthoorn in Den Haag …sorry, ’s Gravenhage. Ik genoot van de staminees in België en de knijpen in Duitsland. Maar misschien wel het meest van de pubs in Groot- Brittannië, de prachtige kroegen van Amsterdam en de laafplaatsen in ons mooie, oude Wageningen. Overal genoot ik van fijne mensen met mooie verhalen, maakte er vrienden en leerde dingen. Ik hoop daar nog lang mee door te mogen gaan. Al leek het er voor sommigen op, dat dit in het jaar 2000 al niet meer mogelijk zou zijn.

Zelden was ik meer verbouwereerd dan toen op het moment van mijn binnenkomst in café Hegeraad aan de Amsterdamse Noordermarkt de barvrouw tijdens het tappen het glas liet vallen. “Hij is niet dood…hij leeft !” riep ze, terwijl ze me om de hals viel. Even later hing de halve kroeg om me heen en kreeg ik van alle kanten drank aangeboden. Enigszins van de commotie bekomen vertelde de kastelein, dat hij blij was dat ik juist die avond was binnengekomen. Ze waren namelijk van plan om een paar dagen later naar mijn begrafenis in Wageningen te komen. Op basis van een intekenlijst hadden ze al een busje gehuurd. De bijbehorende rouwadvertentie lieten ze mij ook zien. Men had het overlijden bij familie in Wageningen gecontroleerd. En helaas… het klopte. De overledene was inderdaad enigszins corpulent en hield van Amsterdamse kroegen. In café Hegeraad was men dus van mijn overlijden overtuigd. Het laat zich slechts raden wat er gebeurd zou zijn als ik die dag niet naar de kroeg was gegaan. Dan was men afgereisd naar Wageningen en mij daar tegen gekomen op de begrafenis van mijn inderdaad helaas overleden achterneef Willem Straatman. Misschien had het klaaglied over Manke Nelis er nog wel een strofe bij gekregen.

Moraal van het verhaal ?

Pluk de dag !