Willem Straatman

Willem Straatman – Emmaschool

Terwijl ik nieuwsgierig de mooie nieuwbouw in de woonbuurten Patrimonium en Irene verkende, kreeg ik plotseling de voormalige  Koningin Emmaschool in beeld. Het deed me wat. Het was de eerste school die ik bezocht en er kleven dan ook nogal wat herinneringen aan het gebouw. Niet allemaal even leuke overigens.
Zo herinner ik me nog levendig dat ik in september 1955 schreeuwend als een speenvarken door mijn moeder bijna letterlijk vanuit de Crocusstraat naar de school moest worden getrokken. Ik had er de pest aan om naar school te moeten. Mijn buurjongetje Gerrit Rebergen vond het wel leuk om naar school te gaan. Vrolijk lachend huppelde hij met ons mee…ik kon hem wel vernielen.
De Emmaschool was een school met de bijbel. Dit betekende een vrij strakke discipline met veel aandacht voor vlijt en gedrag. Ik kan me herinneren, dat er veel dingen niet mochten. Ik kwam in een ouderwetse klas terecht. Grote schoolbanken en mooie platen van Jetses aan de wand, Dat vond ik prachtig. Juffrouw Putto was onze lerares. De eerste tijd was ik bang voor haar. Het was een in mijn kinderogen grote zware vrouw, die door haar donkere bril dreigend de klas inkeek. Ze had ook een horrelvoet waarmee ze bonkend door de klas liep. Als de rekentafels of versjes werden opgezegd gaf ze zittend van achter haar hoge lessenaar met een lange aanwijsstok tikkend op de vloer het leesritme aan. Eén van mijn broers vertelde me, dat ze later geblesseerd is geraakt toen ze door die oude lessenaar zakte. Ik had erg met haar te doen, want na een korte gewenningsperiode was zij voor mij een geweldig goede schooljuf gebleken, Ze wist kinderen te motiveren en te stimuleren. De tranen van nijd die ik huilde toen ik bij haar binnenkwam werden amper een jaar later bij het verlaten van haar klas vervangen door tranen van oprecht verdriet, Stiekem had ik misschien wel willen blijven zitten. Tot 1961 bleef ik op deze achteraf gezien fijne school, waar ik onder anderen ook nog les kreeg van de juffrouwen Van de Vlist en Gorter en van de meesters Gijsbers, Keuning, Wiegman en hoofdmeester Van der Giessen. Ze hielpen me allemaal vooruit, maar juffrouw Putto met haar dikke voet hielp me het meest op eigen benen staan,