Willem Straatman

Willem Straatman – Sigaret de pijp uit

Stoptober! Het is de kreet van een actie, waarmee veel Nederlanders met ingang van de maand oktober van het roken af hopen te komen. Sommigen zal dat lukken, maar velen ook niet. Roken is een hardnekkige verslaving. Zelf stopte ik in 1981 met roken. Dat deed ik eigenlijk niet van harte. Ik vond roken lekker…. ik schaam me niet om dat te zeggen. Dat ik stopte kwam door de fotograaf Rein Heij. Hij liet me foto’s zien uit een reportage, die hij had gemaakt van proefdieren, die aan nicotinevergiftiging waren blootgesteld. Ik schrok van wat de gevolgen waren. Al had ik misschien nog meer de pest aan degenen die de proeven uitvoerden. Hoe dan ook, ik besloot dat ik op het moment dat mijn pakje sigaretten leeg was met roken te stoppen. Ik blijf natuurlijk wel een zuinige Hollander. Tot op de dag van vandaag heb ik niet meer gerookt. Maar ook tot vandaag kan ik begrijpen, dat mensen het lekker vinden. Niet verstandig, maar wel lekker. Ik kan me het onbegrip over de sluiting van rookruimten in cafés goed voorstellen, Door dit besluit zijn er al vele kroegjes gesloten. Tot nieuwe aanwas van klanten heeft het niet of nauwelijks geleid. Ik vraag me af waarom alle cafés rookvrij moeten worden gemaakt. Als er duidelijk wordt aangegeven of er al dan niet mag worden gerookt, kan iedereen toch zelf uitmaken of men al dan niet naar binnenstapt ?
Hoe kort is het nog maar geleden, dat tijdens verjaardagen de woonkamers blauw stonden van de rook. Mijn ouders rookten geen sigaretten, maar pa mocht af en toe graag een sigaar opsteken. Meerdere glaasjes stonden gevuld met allerlei merken sigaretten. Roxy, Chief Whip, North State en natuurlijk Caballero. Van dr. Dushkind werd door sommigen beweerd, dat ze bijdroegen aan een goede gezondheid. In de luie stoel zat opa te pruimen, de buurman rookte pijp en de neusvleugels van zijn vrouw waren lichtbruin. Ze was een van de weinigen, die snuiftabak gebruikte. Wij als kinderen vonden het stoer. We verlangden naar de dag, dat we zelf mochten roken. Intussen spaarden we sigarettenmerken en sigarendozen. We drukten onze neuzen tegen de etalages van de specifieke winkels met rookwaren. Tientallen zaken waren er. Alleen al in de Hoogstraat en Bergstraat kan ik me er zeker tien voor de geest halen. Ook de zaken van Mientjes, Nita van Dijk en Berger herinner ik me goed. De bekendste waren misschien wel Joop Heij en Jansen. Geen is er volgens mij overgebleven…, ze lijken in rook te zijn opgegaan. Uitgekauwd en de pijp uit. Goed voor de gezondheid…, maar de geur van een ‘zwaar sjekkie’ vind ik nog steeds lekker.