RTV Rijnstreek

De lokale omroep voor de Gemeente Wageningen


Sander van Veldhuizen :


Festival

Het programma van het Wagenings Bevrijdingsfestival is rond! En dat is meer dan mooi, want na twee jaar staan honderden vrijwilligers, muzikanten, veteranen, uitbaters en kunstenaars te trappelen om er weer een mooi en gedenkwaardig feest van te maken voor zo’n honderdduizend bezoekers. En zelf ben ik supertrots dat ik dit jaar met mijn bandje ook weer ambassadeur van de vrijheid mag zijn.


Al mijn enthousiasme ten spijt moet ik wel bekennen dat ik niet altijd zo’n fan was van het Wagenings Bevrijdingsfestival. Sterker nog, tot een jaar of acht geleden zorgde ik er voor dat ik op 4 mei met gierende banden de stad uit reed om twee dagen elders de rust te zoeken. Want ik was er vroeger wel eens geweest natuurlijk, maar ik herinnerde me vooral een niet door te komen drukte en een straalbezopen wildplassende massa. Nooit meer, dacht ik toen. Maar ook voor mij geldt: zeg nooit nooit, en nadat ik bestraffend en bemoedigend was toegesproken door een volbloed Wageninger ben ik sinds een paar jaar weer trouw bezoeker. En ik moet zeggen: geweldig!


Die eerste keer weet ik nog goed. Fris en fruitig wakker getoeterd door een peloton doedelzakken begon de dag voor mij vrolijk. Vol goede moed toog ik ’s middags naar de binnenstad om er met vrienden een heerlijke dag van te maken. Lekker bandjes kijken, biertjes drinken en bijkletsen. En wat me sindsdien elke keer weer verwonderd is de veelzijdigheid van dit feest. Er is voor jong tot oud wat te doen, te kijken en te luisteren. Een perfecte combinatie van eervol herdenken en vrij feest vieren. 

En ook niet onbelangrijk; op 5 mei is het altijd lekker weer. Althans, in mijn herinnering, want zo werkt dat volgens mij. Leuke dingen blijven beter hangen dan tegenvallers. Want viel er wel eens wat tegen op het festival? Jazeker! Zo was er een kansloos experiment met een betaalkaartsysteem, ruzie tussen uitbaters en organisatie over afdracht en een Nijmeegse artiest die op het hoofdpodium zo’n hartverscheurend droevig repertoire speelde dat het plein binnen een kwartier was leeg getreurd. Maar goed, daar hebben we het niet meer over. We gaan er weer een mooi feessie van maken!


E-mailen
Bellen