De slotdag kreeg een bloedstollende ontknoping met liefst vijf kanshebbers van wie Groenendijk een punt los. De 26-jarige Nijmeegse student, product van de Wageningse topdamclub WSDV, kreeg de Congolese remisekoning Mukendi Reagan Lutete niet op de knieën en zag zich op het allerlaatste moment nog achterhaald door zijn TeamNL-maatje Jitse Slump die het presteerde Wouter Sipma te vloeren. Het reglement was niet geheel duidelijk maar na ampel beraad besloot de hoofdarbiter de titel aan Groenendijk toe te kennen omdat hij het een fractie beter had gedaan dan Slump. Zijn imposante overwinning op de Ivoriaanse grootmeester Nçho Joel Atse woog net iets zwaarder dan de zege van Slump op Sipma. Als ‘troostprijs’ mag Slump nu Groenendijk volgend jaar uitdagen voor een titelgevecht.

Hectisch slot

De tweevoudig wereldkampioen moest wel even bijkomen van ‘een hectische slot van een zwaar toernooi’. “Met name omdat Wouter tijdens een winstpoging werd ingemaakt door Jitse. Maar verder vielen alle uitslagen gelukkig goed voor mij. Zelf was ik ruimschoots nog scherp genoeg. Helaas vond mijn tegenstander in een penibele

stand nog een heel goede en enige verdediging”.

Groenendijk, tevens de speler met de hoogste mondiale rating, zat vrijwel elke partij achter de goede kant van het bord. Alleen tegen zijn clubgenoot Simon Harmsma moest hij spitsroeden lopen maar kwam met de schrik vrij. “Hier staan wel behoorlijk wat kansrijke partijen en ook gemiste winsten tegenover. Al met al denk ik dat ik goed genoeg heb gespeeld om de winnaar te mogen worden. Ik ben erg tevreden”.

Hij kijkt nu al uit naar zijn match met Slump. “Hem ken ik natuurlijk heel goed. We spelen al sinds de welpen samen. Dat wordt dus leuk”, aldus Groenendijk, die in augustus alweer in Drachten aan de bak moet om zijn nationale titel te verdedigen.

Geen slachtvee

De twee WSDV-youngsters Emre |Hageman en Simon Harmsma sloten de rij maar fungeerden allesbehalve als slachtvee. Ze toonden zich niet onder de indruk van al die wereldtoppers en speelden elke partij opnieuw ‘volle bak’. Met vaak gedurfd en attractief spel maakten ze menig kanshebber een illusie armer. Hageman verloor uiteindelijk (slechts) twee partijen en Harmsma drie. Belangrijker was dat ze een schat aan ervaring opdeden met een WK-finaleplaats als bonus.

Hageman vindt dat hij kan terugkijken op een geslaagd WK-debuut. “Ik heb er enorm veel van kunnen leren. Het was wel loodzwaar met achttien partijen in iets meer dan twee weken maar ik kan zeker tevreden zijn met mijn elfde plek en over wat ik heb laten zien”.

Harmsma heeft mixed feelings. ”Het was een wat wisselvallige finale. Ik heb een aantal erg goede partijen gespeeld maar kon helaas mijn kansen niet verzilveren. Anderzijds verloor ik twee partijen”.