Groenendijk zat van meet af aan goed in het toernooi en eindigde met vier overwinningen en vijf remises soeverein als groepswinnaar. “Het ging inderdaad behoorlijk soepel. Ik verwachtte dat het tot de laatste ronde spannend zou blijven, omdat ik ingedeeld was in een behoorlijk sterke poule. Maar het viel uiteindelijk gelukkig allemaal mee. Met twee punten los eerste in de poule en met een goed gevoel naar de finale”, blikt de regerend wereldkampioen terug.

Toch is hij nog niet helemaal tevreden. “Om te zeggen dat ik in topvorm ben gaat me wat ver, maar ik heb bij vlagen sterk gespeeld. Had zelfs ook nog van Ron Heusdens kunnen winnen”.

“Over de organisatie heb ik eigenlijk niets te klagen. De stroom valt af en toe uit maar dat is nu opgelost door de rondes naar tien uur 's ochtends te verplaatsen”, vertelt Groenendijk met een glimlach.

Valse start

Simon Harmsma had een valse start met een nederlaag tegen groepswinnaar Wouter Sipma maar rechtte de rug en knokte zich knap terug in het toernooi. In aantrekkelijke stijl versloeg hij twee Afrikanen en landgenoot Jan van Dijk en pakte in het slotakkoord zonder angst en met open vizier het benodigde punt tegen ‘thuisspeler’ Alain Fezeu. Wat hem – achter Sipma en de Letse oud-wereldkampioen Valneris – een finaleplaats opleverde. “Ik heb wel vaker een tegenslag in de eerste rondes en dan kom ik ook vaak terug. Daarna speelde ik veel goede partijen en ook de uitslagen van mijn groepsgenoten zaten niet tegen. Ik begin nu door die verliespartij tegen Sipma op min één maar ik ga met veel vertrouwen de finale in. Ik voel me goed en heb het naar mijn zin”, laat de negentienjarige Nijmeegse student weten.

Vliegende start

Zijn leeftijd- en clubgenoot Emre Hageman deed het net andersom. Hij verraste vriend en vijand en ook zichzelf met een vliegende start. Eerst haalde hij met veel precisie het maximale uit zijn stand tegen de sterke Congolees Mouanda en vervolgens blies hij met een mooi offer de stelling van de Fransman Praud op. In de resterende zeven ronden bleef hij keurig op de been, ook tegen de nummers één en twee, de Congolees Lutete en Martijn van IJzendoorn met als beloning een finaleplaats, een bijzondere prestatie.

Hageman: “Ik begon natuurlijk erg goed. Daarna heb ik stabiel gespeeld en mijn sterke start vast weten te houden. Voor het toernooi had ik mezelf geen verwachtingen opgelegd. De finale halen was zeker mijn ambitie – en ik wist dat het erin zat – maar ik heb me vooral gefocust op waar ik invloed op had: elke partij bezig zijn met mijn doelen”.

De Amsterdamse student heeft van alle finalisten met stip de laagste rating. “Maar ik ga de finale in op dezelfde manier als tot nu toe: ik speel goed, dus ik zie geen reden om daar nu iets aan te veranderen.

Ik weet dat het loodzwaar gaat worden – iedereen zal proberen mij te verslaan. Ik ga alles geven, en dan zien we wel waar me dat brengt”.